Në skajin lindor të Rusisë, larg qendrave të mëdha dhe mbi 7000 kilometra nga fronti në Ukrainë, fshati Sedanka po përjeton pasojat e dhimbshme të luftës. Sedanka, një komunitet i izoluar në gadishullin e Kamçatkës, sot duket ndryshe: rrugët janë më të zbrazëta dhe zërat e burrave mungojnë.
39 prej tyre nënshkruan kontrata për t’u bërë pjesë e ushtrisë ruse në frontin e Ukrainës. 12 prej tyre janë konfirmuar të vdekur, ndërsa 7 të tjerë konsiderohen të humbur. Sipas banorëve të fshatit, pothuajse të gjithë burrat nga mosha 18-55 vjeç janë bërë pjesë e frontit në Ukrainë.
Shumë prej tyre janë larguar vitet e fundit për t’u bashkuar me forcat ruse, të nxitur nga kontratat ushtarake që premtojnë paga më të larta se çdo mundësi tjetër lokale. Për familjet, ky ishte shpesh një vendim i vështirë mes varfërisë dhe shpresës për një të ardhme më të qëndrueshme financiare. Humbjet dhe zhdukjet në front kanë lënë plagë të thella në një komunitet të vogël ku secili njeh tjetrin.
Vende të izoluara dhe me infrastrukturë të kufizuar, hasen jo rrallë në Siberi. Punët e përditshme në fshatin Sedanka, për shkak të mungesës së krahut mashkullor, po kryhen nga gratë, fëmijët dhe të moshuarit. Izolimi gjeografik e shton barrën: fshati ka lidhje të kufizuara transporti dhe infrastrukturë minimale, çka e bën jetën sfiduese edhe në kohë paqeje.
Ekspertët vërejnë se komunitetet rurale dhe rajonet e largëta shpesh kontribuojnë me një përqindje më të lartë ushtarësh, për shkak të mungesës së alternativave ekonomike. Për Sedankën, lufta nuk është vetëm një ngjarje e largët politike, por një realitet që ka ndryshuar strukturën e saj shoqërore. E ardhmja e fshatit mbetet e pasigurt, ndërsa banorët përpiqen të ruajnë jetën e përditshme mes mungesës dhe pritjes.
