Në kohën kur Lindja e Mesme ndodhet në qendër të një konflikti me përmasa të paprecedenta, vëmendja e Uashingtonit dhe e botës është përqendruar tek një njeri i vetëm: Admirali Brad Cooper. Si kreu i Komandës Qendrore të SHBA-së (CENTCOM), ai ka marrë përsipër detyrën kolosale të drejtimit të fushatës ushtarake të përbashkët SHBA-Izrael kundër Iranit, duke vënë në zbatim një plan lufte që ka qëndruar në sirtarët e Pentagonit për vite me radhë.
Nga vija e parë e rrezikut, te tryezat e Uashingtonit
Për të kuptuar lidershipin e Cooper, duhet kthyer koka pas në kohë, gjatë kulmit të krizës në Detin e Kuq. Kur rebelët Houthi po godisnin anijet tregtare dhe po paralizonin një nga rrugët më kritike ujore në botë, Cooper – në atë kohë zëvendëskomandant i CENTCOM – refuzoi të drejtonte operacionet nga një zyrë e sigurt. Ai doli vetë në det për të lundruar me oficerët e tij të rinj nën kërcënimin e raketave. Sipas zyrtarëve të mbrojtjes, kjo qasje dëshmoi aftësinë e tij për të lidhur realitetin e ashpër të fushëbetejës me strategjinë e gjerë ushtarake.
Por Cooper nuk është thjesht një ushtarak terreni. Ndryshe nga paraardhësi i tij, Gjenerali Michael “Erik” Kurilla – i cili njihej si një figurë e ashpër dhe një operator luftimi i heshtur – Admirali Cooper përshkruhet shpesh si një “politikan” me uniformë. Përvoja e tij si asistent në Shtëpinë e Bardhë dhe shef i çështjeve legjislative të Marinës e ka pajisur atë me një instinkt të rrallë për të naviguar me të njëjtën lehtësi si në ujërat e rrezikshme të Gjirit Persik, ashtu edhe në korridoret e ndërlikuara të pushtetit në Uashington.
Arkitekti i aleancës detare me Izraelin
Një nga asetet më të forta të Admiralit Cooper në këtë konflikt është marrëdhënia e tij thellësisht e besuar me strukturat e larta të Forcave të Mbrojtjes të Izraelit (IDF). Kjo lidhje u kalit gjatë kohës kur ai drejtonte Flotën e Pestë të Marinës në Bahrein, ku inicioi një bashkëpunim të paprecedentë duke vendosur oficerë ndërlidhës mes marinës amerikane dhe asaj izraelite.
Sot, ai mban kontakte të përditshme me shefin e ushtrisë izraelite, Gjenerallejtënant Eyal Zamir. Pikërisht kjo marrëdhënie e ngushtë dhe ky koordinim ndër-rajonal shërbeu si themel për planifikimin dhe ekzekutimin e sulmeve të fundit të përbashkëta ndaj objekteve strategjike dhe bërthamore iraniane.
Kostoja e luftës dhe një fund i paqartë
Pavarësisht sukseseve taktike, pozita e Admiralit Cooper nuk është e lehtë. Zgjerimi i luftës po vjen me një kosto të rëndë. Tregjet globale të energjisë janë në panik për shkak të kërcënimeve mbi Ngushticën e Hormuzit, ndërsa bilanci njerëzor po rëndohet: të paktën 13 ushtarakë amerikanë kanë humbur jetën dhe 140 të tjerë janë plagosur.
Në të njëjtën kohë, presioni politik mbi CENTCOM po rritet pas incidenteve me viktima civile në Iran. Cooper e gjen veten në një pozicion klasik, por tejet të vështirë për një komandant të lartë: atij i duhet të mbajë nën kontroll dhe të drejtojë me sukses fushatën ushtarake në Lindjen e Mesme, derisa administrata e Presidentit Trump në Uashington të marrë vendimin politik se si dhe kur do të mbyllet ky kapitull i përgjakshëm.
