Aktualisht në qeveri, planifikimi për situata të paparashikuara është në rend të ditës.
Në zemër të të gjithave, një flotë pyetjesh që fillojnë me “po sikur?”
Implikimet dhe pasojat e luftës së Iranit janë tashmë të mëdha dhe pyetja më e madhe pa përgjigje nga të gjitha, që varet mbi gjithçka, është: sa gjatë do të vazhdojë kjo?
Ministrat po hamendësojnë, njësoj si pjesa tjetër prej nesh.
Për kancelaren Rachel Reeves ekziston një tronditje ekonomike ndaj së cilës duhet të reagojë, në kohë reale.
Më vonë në Dhomën e Komunave, ajo do të përqendrohet në ndikimin e brendshëm të situatës së vazhdueshme në Lindjen e Mesme.
Më është thënë se fjalimi i saj para deputetëve do të përfshijë tre elementë, duke filluar me një përditësim të shkurtër se si lufta po ndikon në ekonomi.
Do të ketë gjithashtu një seksion mbi sigurinë energjetike, me një premtim për të vazhduar me ndërtimin e centraleve të reja bërthamore. Legjislacioni që do të lejojë që kjo të ndodhë pritet më vonë këtë vit dhe do të përcaktohet në Fjalimin e Mbretit në maj.
Do të përcaktohet gjithashtu ajo që përshkruhet si “një kornizë e re kundër fitimit”, e cila mund t’i japë rregullatorit, Autoritetit të Konkurrencës dhe Tregjeve, kompetenca të reja të kufizuara në kohë dhe të synuara për të trajtuar kompanitë që kanë provuar se po shfrytëzojnë rritjet e çmimeve për të mashtruar klientët.
Reeves do të flasë më pas rreth parimeve që do të nxisin çdo mbështetje të mëtejshme për familjet nëse faturat e energjisë rriten ndjeshëm në muajt në vijim. Duke pasur parasysh se çmimi i energjisë për gazin dhe energjinë elektrike është në fuqi deri në fund të qershorit, ministrat kanë kohë të përcaktojnë se çfarë mund të jetë e realizueshme, e përballueshme dhe e nevojshme.
Kancelarja do të tregojë se beson se nuk do të ishte e drejtë ose e përballueshme, me shumë gjasa, të ofronte ndihmë për çdo familje.
Pati mbështetje universale kur Liz Truss ishte kryeministre, jo shumë kohë pas pushtimit të plotë të Ukrainës nga Rusia, i cili pati pasoja të mëdha për financat publike duke pasur parasysh koston e tij.
Dhe kjo ndodhi jo shumë kohë pas ndërhyrjeve të gjera të qeverisë gjatë pandemisë.
Njerëzit ende debatojnë nëse këto ndërhyrje ishin një ide e mirë apo jo, por nëse i marrim të dyja së bashku, ato ndihmojnë në shpjegimin pse kostoja e pagesës së interesit për borxhin kombëtar arrin në rreth 1 paund në çdo dhjetë… që shpenzon qeveria.
Një tjetër mesazh që mund të presim të dëgjojmë nga ministrat, siç ma tha një figurë, është “të bëhesh luftëtar me burimet e rinovueshme dhe ato bërthamore”.
Ndërsa Konservatorët, Reform UK dhe disa deputetë laburistë bëjnë thirrje për autorizimin e shpimeve të reja për naftë dhe gaz në Detin e Veriut, Sekretari i Energjisë Ed Miliband tha në një takim me deputetët e prapaskenës laburistë mbrëmë: “Kushdo që ju thotë se licencat e reja në Detin e Veriut do të bëjnë ndonjë ndryshim në çmim, nuk ju thotë të vërtetën. Sepse gazi blihet dhe shitet në tregun ndërkombëtar dhe çmimi përcaktohet atje.”
Fokusi i Miliband sot është te panelet diellore të instaluara në prizë, të cilat ai thotë se do të jenë në dispozicion për t’u blerë në Mbretërinë e Bashkuar më vonë këtë vit. Këto pritet të jenë në shitje në supermarkete në muajt e ardhshëm, të kushtojnë disa qindra paund dhe të mund të vendosen në ballkone ose kopshte.
Ekipi i sekretarit të energjisë e sheh me zili popullaritetin e tyre në Gjermani dhe se si Spanja është më pak e ndjeshme ndaj luhatjeve të çmimit të gazit për shkak të përqafimit të saj të burimeve të rinovueshme.
Ndërkohë, në Lindjen e Mesme, lufta vazhdon.
Ministrat ecin në një litar të tendosur duke u përgatitur për skenarë të ndryshëm, duke na përditësuar për atë që po bëjnë ose janë të gatshëm të bëjnë dhe duke shpresuar se nuk do të shkaktojnë ndonjë ndjenjë paniku apo alarmi.
