UK
Bota nuk është e përgatitur për mot ekstrem, ekspertja britanike tregon hapat që duhet t’i ndërmarrin qeveritë
Shkencëtarët paralajmërojnë se ngjarje të motit ekstrem do të ndodhin gjithnjë e më shumë në të ardhmen.
Sipas tyre, bota është më e nxehtë se në kohërat para-industriale dhe kjo i bën më intensive përmbytjet, stuhitë apo valët e nxehtësisë.
Hayley Fowler, ligjëruese e ndryshimeve klimatike në Universitetin Newcastle në Mbretërinë e Bashkuar, thotë në një intervistë për Radion Evropa e Lirë se ngjarjet e tilla i ndikon edhe faktori njeri dhe bën thirrje për zvogëlimin urgjent të gazrave serë.
Fowler thotë se vendet, në përgjithësi, nuk janë të përgatitura për mot ekstrem, “nuk kanë sisteme të paralajmërimit, as menaxhimit”.
Ajo tregon hapat që duhet t’i ndërmarrin qeveritë, sepse, siç thotë, ka fshatra dhe qytete, ku njerëzit nuk duhet të jetojnë më, pasi ato “do të përmbyten gjithnjë e më shumë”.
Fowler flet edhe për përmbytjet masive në Gjermani, që shkaktuan numër të lartë viktimash dhe shkatërrime të mëdha.
Profesoreshë Fowler, ngjarje të motit ekstrem po bëhen të zakonshme në të gjithë botën. Brenda disa ditësh kemi parë përmbytje masive në Evropën Perëndimore, zjarre në Arktik dhe valë rekorde të nxehtësisë në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada. Cili është shpjegimi juaj për këto?
Hayley Fowler: Bota është tashmë 1.2 gradë më e nxehtë se në kohërat para-industriale. Kjo është mesatarja globale. Temperaturat ekstreme rriten me ritme shumë më të shpejta se temperaturat mesatare globale. Për valën e nxehtësisë në Kanada, organizata Atribuimi i Motit në Botë ka nxjerrë një raport, ku thuhet se ajo është pasojë e ndryshimeve klimatike. Pra, është e sigurt se kjo ngjarje është përkeqësuar për shkak të ngrohjes globale. Pastaj, edhe përmbytjet, si ato që kemi parë javën e kaluar në Gjermani, janë më intensive, për shkak të atmosferës më të ngrohtë në të cilën jetojmë.
A mund të parashikohen këto ngjarje në shkallën që ndodhin? Kemi parë që përmbytjet në Gjermani kanë shkaktuar shumë viktima dhe shkatërrime.
Hayley Fowler: Po, përmbytjet në Gjermani kanë qenë shumë mirë të parashikuara nga parashikuesit e motit. Pra, nuk janë shkencëtarët e klimës që ndjekin këtë gjë, por parashikuesit e motit. Ata i kanë parashikuar reshjet ekstreme të shiut në Gjermani që nga e hëna e javës së kaluar. Por – cilado që të ketë qenë arsyeja – paralajmërimet e tyre nuk janë marrë parasysh. Unë nuk jam e sigurt se ku saktësisht është ndërprerë komunikimi, por reshjet ekstreme të shiut janë parashikuar. Ndoshta paralajmërimet edhe janë dërguar, por njerëzit kanë menduar se nuk do të ketë përmbytje, sepse përmbytje të tilla nuk mbahen mend. Por, ndoshta paralajmërimet edhe nuk janë dërguar. Unë mendoj se duhet një analizë e madhe e kësaj ngjarjeje.
Këto ngjarje, siç e thatë edhe ju, vijnë në kohën e ndryshimeve klimatike. Por, sa i kanë ndikuar ndryshimet klimatike përmbytjet e fundit në Evropë?
Hayley Fowler: Ndryshimet klimatike i kanë ndikuar këto përmbytje në Evropë, sepse ne po jetojmë në një botë më të nxehtë se në të kaluarën dhe ky fakt i bën ngjarjet e tilla më intensive. Organizata Atribuimi i Motit në Botë do të bëjë analiza për të parë se sa ka ndikuar ngrohja globale në këto përmbytje, por rezultatet do të jenë në dispozicion për rreth një muaj.
A ka ndikime edhe nga njerëzit? Mendoj në zhvillimet pranë lumenjve, për shembull.
Hayley Fowler: Po, padyshim. Ne po flasim për përmbytje historike. Por, këto vende janë përmbytur edhe para rreth 70 vjetësh, edhe më herët. Popullsia, ndërkohë, është rritur masivisht dhe në ato pjesë të Gjermanisë, që kanë qenë zona të përmbytura, ka pasur shumë ndërtime. Për t’i përballuar këto lloje ngjarjesh, nuk duhet ndërtuar në zona përmbytjesh, duhet kuptuar më mirë rrezikun e mundshëm për komunitetet dhe duhet pasur sisteme më të zhvilluara të paralajmërimit dhe menaxhimit të emergjencave.
Sa të përgatitura janë vendet për t’u përballur me motin ekstrem?
Hayley Fowler: Nuk duket sikur jemi shumë mirë të përgatitur. Në Mbretërinë e Bashkuar, disa javë më parë, kishte një raport nga Komiteti për Ndryshimin e Klimës, i cili analizoi shpejtësinë me të cilën Britania e Madhe po përshtatet në trajtimin e ngjarjeve të tilla të motit ekstrem. Ka dalë se hendeku po zgjerohet – rreziqet rriten, ndërsa ne nuk ndërmarrim veprime. Unë dyshoj se kështu është rasti me shumicën e vendeve të botës. Ne thjesht nuk kemi në dispozicion sisteme të paralajmërimit dhe menaxhimit të këtyre fatkeqësive dhe sigurisht që nuk kemi menduar mjaft mirë në përshtatjen e infrastrukturës.
A do të shohim më shpesh këtë lloj moti ekstrem?
Hayley Fowler: Puna që unë dhe ekipi im kemi bërë me Zyrën Meteorologjike në Mbretërinë e Bashkuar, për më shumë se një dekadë tani, sugjeron se do të kemi më shumë ngjarje si këto. Do të shohim stuhi shiu shumë më intensive në të ardhmen. Do të shohim stuhi erërash dhe, rrjedhimisht, akumulime më të mëdha të të reshurave. Për këtë arsye, padyshim se edhe rreziku nga përmbytjet do të rritet.
Atëherë, si duhet t’i përshtatemi këtij moti ekstrem për të zvogëluar rrezikun?
Hayley Fowler: Është e vështirë. Siç e thashë edhe më herët, ne duhet të mendojmë së pari për paralajmërimin e emergjencave dhe menaxhimin. Kur i parashikojmë këto ngjarje dhe e dimë se do të ketë përmbytje të rënda, duhet t’i largojmë njerëzit. Kjo është gjëja e parë që duhet bërë: të shpëtojmë jetë. Pastaj, duhet të mendojmë për shtëpitë e reja. Nuk duhet të ndërtojmë shtëpi të reja në zona përmbytjesh ose zona që janë në rrezik nga ngjarjet e motit ekstrem. Ndoshta ka edhe disa pjesë, fshatra ose qytete, ku njerëzit nuk duhet të jetojnë më, sepse ato do të përmbyten gjithnjë e më shumë.
Çfarë duhet të bëjnë qeveritë? Çfarë hapash duhet të ndërmarrin ato?
Hayley Fowler: Qeveritë duhet të bëjnë dy gjëra. E para – që është jashtëzakonisht urgjente – duhet të miratohen politika dhe të financohen teknologji të reja, për të zvogëluar sasinë e gazrave serë që ne i përdorim si shoqëri. Pra, duhet të zvogëlojmë masivisht sasinë e gazrave serë që ne përdorim. [V.j. gazrat serë, sipas shkencëtarëve, ndikojnë në ngrohjen globale]. Çdo zvogëlim që bëjmë tani, do të zvogëlonte sasinë e këtyre ngjarjeve ekstreme të motit në të ardhmen. Së dyti, brenda të gjitha politikave qeveritare duhet të adaptojmë edhe klimën. Duhet të mendojmë, për shembull, se si t’i bëjmë shtëpitë më fleksibile ndaj valëve të nxehtësisë në të ardhmen, më fleksibile ndaj përmbytjeve. Ne duhet ta kuptojmë se cilat janë rreziqet aktuale.
Kjo që ka ndodhur në Evropë javën e kaluar, a mund të shërbejë si leksion për të vepruar më shpejt?
Hayley Fowler: Mendoj se po. Ngjarjet ekstreme të motit po ndodhin me rregullsi gjithnjë e më të madhe në të gjithë botën. Këtë vit janë thyer shumë rekorde. Kjo duhet të jetë zile zgjimi për qeveritë në të gjithë botën, që të veprojnë për të zvogëluar emetimet e gazrave serë sa më shpejt që të jetë e mundur. Ngjarjet e fundit janë vetëm një shenjë se çfarë mund të ndodhë në të ardhmen. /REL/
‘Viti i provave’ për Kryeministrin dhe ‘lufta’ me gjyqtarët për Shamima Begum;
Kryeministri Sir Keir Starmer ka premtuar të “mposhtë rënien dhe përçarjen e ofruar nga të tjerët” në mesazhin e tij të vitit të ri, ndërsa këmbënguli se viti 2026 do t’i shohë njerëzit të ndiejnë “ndryshim pozitiv” në jetën e tyre.
Ai pranoi se “gjërat kanë qenë të vështira në Britani për një kohë”, por tha se publiku tani duhet të fillojë të shohë përmirësime, duke përfshirë fatura më të ulëta, më shumë policë në rrugë dhe qendra të reja shëndetësore.
Ka qenë një vit i vështirë për kryeministrin, i cili është përballur me ngadalësimin e rritjes ekonomike, vlerësimet e dobëta në sondazhe dhe spekulimet se mund të përballet me një sfidë lidershipi.
Në mesazhin e saj të Vitit të Ri, udhëheqësja konservatore Kemi Badenoch tha se viti 2025 nuk kishte parë “rritje, taksa më të larta dhe papunësi rekord”.
Megjithatë, ajo shtoi se Britania “nuk ishte e destinuar për rënie” dhe plani i partisë së saj do të “mbështeste biznesin dhe do të rregullonte ekonominë tonë në mënyrë që të mund të financonim forcat tona të armatosura, policinë, shkollat, NHS-në dhe të ndërtonim diçka për të cilën ndihemi krenarë”.
Sir Keir tha se ndante “zhgënjimin për ritmin e ndryshimit”, por “sfidat me të cilat përballemi ishin dekada në zhvillim e sipër dhe ripërtëritja nuk është punë që ndodh brenda natës”.
Ai shtoi: “Duke qëndruar në kurs, ne do ta mposhtim rënien dhe përçarjen e ofruar nga të tjerët.”
Kryeministri premtoi se gjatë vitit të ardhshëm “gjërat do të fillojnë të ndihen më të lehta”, duke përmendur ngrirjen e çmimeve të trenit, tarifat e recetave dhe taksën e karburantit, si dhe rritjet e pagës minimale.
“Në vitin 2026, zgjedhjet që kemi bërë do të nënkuptojnë që më shumë njerëz do të fillojnë të ndiejnë ndryshime pozitive në faturat tuaja, komunitetet tuaja dhe shërbimin tuaj shëndetësor”, tha ai.
“Por edhe më shumë njerëz do të ndiejnë përsëri një ndjenjë shprese, një besim se gjërat mund dhe do të përmirësohen, do të ndiejnë se premtimi i ripërtëritjes mund të bëhet realitet dhe qeveria ime do ta bëjë këtë realitet.”
Demokratët Liberalë dhe Reform UK presin me padurim zgjedhjet lokale të majit në mesazhet e tyre të vitit të ri.
Të dyja partitë shpresojnë të përparojnë në zgjedhje, të cilat mbulojnë parlamentin skocez dhe Senedin uellsian, si dhe mijëra vende në këshillin bashkiak në Angli dhe një numër të vogël bashkish të zgjedhura drejtpërdrejt.
Udhëheqësi i Lib Dem, Sir Ed Davey, tha se partia e tij mund të “fitojë përsëri në vitin 2026” pas “suksesit rekord” në zgjedhjet e fundit lokale.
Ai u zotua të “ndalojë që Amerika e Trump të shndërrohet në Britaninë e Farage” dhe “ta ndryshojë vendin tonë për mirë”.
Ndërkohë, udhëheqësi i Reform UK, Nigel Farage, partia e të cilit ka qenë vazhdimisht në krye të sondazheve kombëtare të opinionit që nga pranvera, tha se partia e tij po ofronte “shpresë” dhe “ndryshim”, pasi parashikoi se maji do të ishte “grupi më i rëndësishëm i zgjedhjeve midis tani dhe zgjedhjeve të ardhshme të përgjithshme”.
Ai tha se vendi po bëhej “më i zymtë” dhe “më i varfër”, me papunësi dhe borxhe më të larta “që po dilnin plotësisht jashtë kontrollit”.
Farage kritikoi si Partinë Laburiste ashtu edhe Konservatorët për moskuptimin e “botës së re” të kriptomonedhave, inteligjencës artificiale dhe aseteve dixhitale, të cilat ai i përshkroi si “teknologjitë e rritjes”.
Në mesazhin e tij të Vitit të Ri, udhëheqësi i SNP-së, John Swinney, tha se viti i kaluar kishte qenë “i vështirë” për disa, me “konflikte dhe trazira” në të gjithë botën.
Kryeministri tha se do të “ngrejë dolli për fitoren e famshme të Skocisë kundër Danimarkës” për t’u kualifikuar në Kupën e Botës, si dhe do të presë me padurim garën gjatë verës dhe Lojërat e Komonuelthit në Glasgow.
“Duket se është mjaft e përhapur!” Kështu tha Sir Keir Starmer para Krishtlindjeve, kur u pyet për spekulimet rreth të ardhmes së tij si kryeministër.
Ai po shfaqej para deputetëve të lartë në Komitetin Ndërlidhës të parlamentit në atë kohë dhe është e vërtetë që i tha këto fjalë me një buzëqeshje.
Megjithatë, është e jashtëzakonshme – jo vetëm që jemi në këtë vend, por që ai po e pranon këtë.
Sir Keir është një nga vetëm dy njerëzit gjallë që e kanë udhëhequr Partinë Laburiste drejt një fitoreje në zgjedhjet e përgjithshme – dhe një shumice prej 174 vendesh. Megjithatë, vetëm 18 muaj më vonë, biseda e përsëritur në Westminster është nëse ai do të jetë ende kryeministër në këtë kohë vitin e ardhshëm.
Një vëzhgues i përkohshëm i politikës globale mund të supozojë në mënyrë të arsyeshme se Mbretëria e Bashkuar duhet të jetë një parajsë stabiliteti: një qeveri e re me një shumicë kolosale dhe vite deri në zgjedhjet e ardhshme të përgjithshme.
Megjithatë, nuk është vetëm kryeministri, deputetët laburistë dhe kundërshtarët e tyre politikë vendas që po flasin për cenueshmërinë e kryeministrit – kjo po vihet re edhe në kryeqytetet e huaja.
“Po vjen një tjetër hedhje zari”, më tha kohët e fundit një vëzhgues me përvojë në qarkun diplomatik.
“Të njëjtat shifra mund të dalin përsëri. Por mund të mos dalin.”
Pika kritike e Partisë Laburiste në vitin 2026
Një figurë shumë e lartë e Partisë Laburiste më pranoi më herët këtë muaj: “Nuk do ta ofendoja inteligjencën tënde duke u përpjekur të pretendoj se fushata për ta zëvendësuar atë nuk po vazhdon”.
Kjo është shpesh ajo që unë do ta përshkruaja si fushatë me një “k” të vogël – biseda dhe planifikim diskret, shumica dërrmuese shumë larg vëmendjes së publikut dhe të mohueshme.
Pika qendrore e vitit politik që vjen nuk ka gjasa të jetë deri të enjten, 7 maj.
Në atë datë do të zhvillohen zgjedhje për Parlamentin e Uellsit, Seneddin, Parlamentin Skocez dhe për shumë autoritete lokale në Angli, të gjitha me pasoja potencialisht të mëdha – si për mënyrën (dhe nga kush) drejtohen pjesë të mëdha të Mbretërisë së Bashkuar, ashtu edhe për perspektivat e karrierës (ose mungesën e tyre) të udhëheqësve të ndryshëm politikë, jo më pak të kryeministrit.
Është perspektiva e një humbjeje të plotë që nxit kaq shumë biseda rreth të ardhmes së Sir Keir.
Partia Laburiste është aktualisht në pushtet në Senedd dhe gjithashtu drejton shumë nga këshillat urbane në Angli ku po mbahen zgjedhje.
Disa anëtarë të Partisë Laburiste shqetësohen se lënia e gjërave deri pas zgjedhjeve do të jetë tepër vonë. Ata kanë frikë se kjo do të jetë arsyeja pse do të humbasin kaq shumë nga këshilltarët e tyre ose anëtarët e parlamentit të decentralizuar – dhe kështu edhe ushtarët këmbësorë nga të cilët varen kaq shumë fushata politike lokale.
Por shumica supozojnë se pika më e mundshme vendimtare vjen pas ditës së zgjedhjeve.
Ata që mbështesin kryeministrin po u luten kolegëve të tyre të “mos e humbin qetësinë”, siç ma tha njëri.
“Duhet ta bëjmë,” shtojnë ata. “Cila është alternativa?”
Perspektiva e ndryshimit kundrejt mungesës së ndryshimit
Ekziston një pranim pothuajse universal, nga mbështetësit e Sir Keir deri te kritikët e tij në Partinë Laburiste, se qeveria duhet të përmirësohet shumë në rrëfimin e historisë së saj dhe në përcaktimin e asaj për çfarë bëhet fjalë.
Është kritika klishe, e bërë kaq shpesh, nga kaq shumë njerëz dhe për kaq gjatë. Por ka një arsye për këtë: shumë veta mendojnë se nuk ka pasur as afër përmirësim të mjaftueshëm.
«Ne bëmë fushatë duke ofruar ‘ndryshim’, por duhet të jemi më të mirë në shpjegimin e asaj që po bëjmë, pse po e bëjmë dhe kur, realisht, mund ta bëjmë», thotë një mbështetës.
“Jam i dëshpëruar nga mënyra e të treguarit të historive. Buxheti ishte një rrëmujë. Politikanët duhet të jenë si mësues: t’u shpjegojnë njerëzve gjërat. Mos i rreshtoni justifikimet. Bëni një argument. Filloni një sherr”, shton një kritik i Partisë Laburiste.
Një valë aktivitetesh përballë publikut nga Downing Street pritet në fillim të vitit të ri, duke përfshirë shumë përmes kanaleve të tyre të mediave sociale dhe nëpërmjet më shumë intervistave me ndikues, si dhe marrëdhënieve më standarde me reporterët tradicionalë politikë nga televizioni, radioja, gazetat dhe faqet e internetit të lajmeve.
Sfida kryesore për numrin 10 është mesazhi që ata përcjellin dhe shkalla në të cilën ata i përmbahen atij. Pritet që qëllimi i saj të jetë që viti 2026 të jetë viti kur njerëzit do të fillojnë të ndiejnë “ndryshimin” që Partia Laburiste premtoi në zgjedhje.
Dhe do të ketë shumë diskutime rreth kostos së jetesës.
Mbështetësit e kryeministrit po theksojnë se stabiliteti është një virtyt, është ai që siguroi mandatin në zgjedhjet e përgjithshme (të cilin asnjë pasardhës nuk do ta kishte) dhe çdo zëvendësim, pas një procesi udhëheqës me shumë gjasa të çrregullt, do të trashëgonte të gjitha problemet themelore që ia kanë bërë jetën kaq të vështirë që në fillim.
Me fjalë të tjera, kini kujdes se çfarë dëshironi.
Është Sekretari i Shëndetësisë Wes Streeting ai që aktualisht flitet më gjerësisht si një pasardhës i mundshëm i Sir Keir. Por ai nuk është i vetmi. Po kështu është edhe Kryetari i Bashkisë së Mançesterit të Madh, Andy Burnham. Pastaj është Sekretarja e Brendshme Shabana Mahmood dhe të tjerë.
Por edhe midis atyre deputetëve laburistë që nuk janë tifozë të kryeministrit aktual, ka kujdes.
“Dy javë pasi Wes Streeting u bë kryeministër, njerëzit do të thoshin ende se ai është i mirë në televizion, por në të vërtetë do të pyesnin veten se sa shumë do të jetë në gjendje të ndryshojë në të vërtetë” ma tha një deputet i Partisë Laburiste – jo fans i kryeministrit.
Një kritikë e ngjashme ofrohet nga të tjerë për kandidatë të tjerë potencialë për kryeministra, gjë që nxjerr në pah një çështje tjetër – edhe nëse partia arrin në përfundimin se Sir Keir Starmer duhet të largohet, a mund të bjerë dakord se kush mund të jetë më i mirë?
Partia Laburiste nuk ka tendencën t’i largojë udhëheqësit me të njëjtën mizori për të cilën njihen Konservatorët, dhe kryeministri është thjesht i vendosur. Me fjalë të tjera, mes gjithë zhurmës rreth perspektivës së ndryshimit, mos e nënvlerësoni perspektivën e mosndryshimit.
Uells, Skoci dhe një bashkim dhimbjesh koke
Por Sir Keir Starmer përballet me shumë gjëra.
Së pari, Uellsi. Zgjedhjet për Senedin do të çojnë në një parlament më të madh, me zona zgjedhore të reja e të mëdha dhe një sistem votimi proporcional.
Dhe, për Partinë Laburiste, ekziston një sërë problemesh – jo më pak çështja e mandatit të dyfishtë – partia është në qeveri si në Cardiff ashtu edhe në Westminster, duke e bërë shumë më të vështirë shpërndarjen e fajit diku tjetër për dështimet.
Atmosfera në Partinë Laburiste të Uellsit është më se e zymtë, ndërsa ata mendojnë për mundësinë e humbjes së pushtetit në qeverinë e decentralizuar për herë të parë që nga viti 1999, kur u krijua ajo që tani quhet Senedd.
Në vitin 2015, Brezi Qendror në Skoci, në dukje i pathyeshëm – dhe më gjerë – ra në duart e Partisë Kombëtare Skoceze nga Partia Laburiste. Në vitin 2019, i ashtuquajturi “muri i kuq” në Midlands dhe vendet në Anglinë Veriore, në dukje i pathyeshëm, i Partisë Laburiste ra në duart e Konservatorëve.
Që të dyja janë rikthyer te Partia Laburiste, por tani përballen me një moment që po vyshket dhe që asnjëri prej tyre nuk e ka prekur – potencialin e humbjes së Uellsit.
Ndikimi psikologjik mund të jetë i madh. Nacionalistët uellsianë Plaid Cymru janë optimistë deri në atë pikë sa pothuajse nuk e besojnë fare pritjen që po marrin.
Por edhe Reform UK duket shumë konkurruese. Pra, çfarë do të ndodhte në një skenar ku Reform do të përfundonte partia më e madhe, por jo mjaftueshëm e madhe për të qeverisur e vetme dhe pa asnjë parti tjetër të gatshme të hynte në koalicion?
A do të ishte e gatshme Plaid të drejtonte koalicionin e vet, apo një marrëveshje më informale me të tjerët, të cilën një kritik mund ta quajë “një koalicion humbësish”? Apo mund të refuzonin dhe, duke vepruar kështu, të detyronin zgjedhje të tjera?
Së dyti, është Londra, ku Partia Laburiste kandidon për 21 nga 32 këshillat që garojnë në zgjedhje.
“Muaji maj duket shumë i vështirë”, thotë një figurë e lartë e Partisë Laburiste në kryeqytet, e cila është e përfshirë në lajme. “Ka Reformë në lagjet e jashtme. Të Gjelbrit në vende si Hackney. Të pavarur që anojnë nga Gaza në vende si Redbridge. Dhe kemi kaq shumë deputetë dhe anëtarë të partisë në Londër.”
“Fundjavën pas zgjedhjeve ata do të shqetësohen në kaq shumë drejtime të ndryshme, të gjitha në të njëjtën kohë.”
Pesë këshilltarë laburistë në Brent në veri të Londrës kaluan në Partinë e Gjelbër disa javë më parë. Disa konservatorë bëjnë komente pozitive për Wandsworth dhe Westminster.
Sa i përket Skocisë, Partia Laburiste do të argumentojë se votuesit skocezë duhet të “marrin në konsideratë 18 vitet e SNP-së në qeverisje në Skoci, jo 18 muajt e saj në qeverisje në Westminster”, siç ma tha një figurë e lartë në partinë skoceze, dhe të theksojnë se votuesit po zgjedhin një ministër të parë jo një kryeministër. Njerëzit e Partisë Laburiste gjithashtu mendojnë se janë në një pozicion të mirë financiar krahasuar me SNP-në.
Por disa prova nga sondazhet e opinionit, i jashtëmsugjeron që qeveria laburiste e Mbretërisë së Bashkuar është më e papëlqyeshme në Skoci sesa qeveria skoceze e SNP-së. Dhe ia vlen t’i kushtohet vëmendje edhe Reformës në Skoci.
Fati i partive të tjera
Jashtë Londrës, në pjesën tjetër të Anglisë, Demokratët Liberalë shpresojnë gjithashtu të bëjnë përparim në shumë fusha, kryesisht në jug, ku fituan një numër të madh vendesh parlamentare në vitin 2024.
Nëse nuk e bëjnë këtë, mund të ketë ankesa të brendshme se udhëheqësi Sir Ed Davey nuk po bën mjaftueshëm për të shfrytëzuar sa më shumë 72 deputetët e tyre.
Pastaj është Partia e Gjelbër e Anglisë dhe Uellsit , me udhëheqësin e saj të ri i cili u zgjodh në shtator.
Zack Polanski, i cili është më i menduar në jetën private nga sa mund të sugjerojë personaliteti i tij shpesh bombastik publik, ka mbikëqyrur një rritje të mbështetjes për të Gjelbrit në sondazhet e opinionit, por tani përballet me një shqyrtim më të madh dhe një makineri partiake që përpiqet të zgjerohet me shpejtësi për t’u përballur me rritjen e saj.
Sa i përket Konservatorëve, edhe ata po përjetojnë një rënie të popullaritetit pikërisht në të njëjtën kohë me Partinë Laburiste. Normalisht, kur njëri është në rritje, tjetri është në rënie dhe anasjelltas.
Kjo rënie në mbështetje të Partisë Konservatore rrezikon udhëheqësen Kemi Badenoch, megjithëse çmimi i aksioneve të saj midis deputetëve konservatorë u rrit ndjeshëm në muajt e fundit të vitit pas një fjalimi të mirëpritur në konferencën e partisë dhe performancës së përmirësuar në Kohën e Pyetjeve të Kryeministrit.
Vlerësimet e dobëta të partisë së saj në sondazhe e lënë atë të cenueshme, ashtu si ato të Partisë Laburiste e lënë kryeministren të cenueshme.
Por është e ardhmja e Sir Keir Starmer në detyrë – ose mungesa e mundshme e saj – që do të dominojë kaq shumë biseda politike në vitin 2026.
Udhëheqja e një qeverie gjatë 10 viteve të fundit në Mbretërinë e Bashkuar ka ofruar shumë pak siguri pune: Sir Keir është kryeministri i gjashtë në një dekadë.
Brexiti, pandemia, rënia e standardeve të jetesës, konflikti në Evropë, numri i madh i partive politike të qëndrueshme elektoralisht, vorbulla e mediave sociale kanë kontribuar, siç mendojnë disa në Westminster, në vulën e një date shumë më të hershme se kurrë më parë tek udhëheqësit tanë.
Do të jetë një vit i gjatë përpara.
Aksident në aksin Peqin–Rrogozhinë, tre të plagosur dërgohen në spital
Aksident i fortë në Lushnjë, përfshihet familja me katër persona, makina u rrotullua disa herë
Qipro merr presidencën e BE-së, 2026-ta vit vendimtar për Shqipërinë
Çfarë është depresioni i Janarit dhe si ta trajtojmë?
Përgjaket 2026, 3 të rinj humbin jetën në një aksident tragjik në Tepelenë
Hyn në fuqi “paqja fiskale”, falen detyrimet tatimore e doganorë për bizneset
Nga sot paga minimale 50 mijë lekë, hyri në fuqi edhe rritja e pensioneve, afro 760 mijë përfitues
Kaos dhe dhunë në Holandë gjatë Vitit të Ri, viktima dhe të plagosur nga fishekzjarret
Dhjetëra njerëz të vdekur nga shpërthimi në Zvicër (video momentit te shperthimit)
Shenjat e zodiakut që bëhen më të bukura ndërsa plaken
Zakonet e vitit të ri nëpër botë, pse rumunët vishen si arinj dhe danezët thyejnë pjatat?
Tragjedia me 47 viktima, qeveria zvicerane shpall pesë ditë zije
Zohran Mamdani merr zyrtarisht postin si kryebashkiak i New Yorkut
Papa Leoni XIV nis Vitin e Ri me meshë solemne
Sigurimi i automjeteve/ Nga 2026 hyn në fuqi historiku i aksidenteve, sa do paguajnë qytetarët
“Wizz Air” le në mëshirë të fatit pasagjerët e linjës Londër-Tiranë
FOTO/ Nëna me dy fëmijët humbën jetën në një zjarr tragjik në Angli
U kap me kokainë me vlerë 230 mijë euro, shqiptari: Mos më dënoni, më lejoni të kthehem në Shqipëri
Shqiptari në Britani shpëton nga deportimi pasi “partnerja nuk i flet shqip”
Vizitorët, tarifë për të hyrë në Britani – Shtetasit që udhëtojnë pa viza duhet të aplikojnë për autorizim
Rrëzohet aeroplani në Britani, alarm në aeroportin Southend në Londër
Ish-kampioni i botës në boks Anthony Joshua plagoset në një aksident automobilistik në Nigeri, dy persona humbin jetën
Bllokohet hekurudha Angli-BE/ Probleme me energjinë elektrike, pezullohen udhëtimet për mijëra pasagjerë
Hetimet për atentatin e Rinasit, burime: Autorët pasi dogjën mjetin që përdorën në krim u larguan me ambulancë
Ironia e një dosje sekrete në Harvard: Amerikanë mbroni Trashëgiminë Ilire, Shqiptarët pas ’90-s e shkatërruan …
Bashkimi me euron do të kishte mbuluar koston e NHS-së
Mijëra vetë të ekspozuar ndaj fruthit, alarm në një prej aeroporteve më të ngarkuar në botë
Britania marrëveshje me Angolën dhe Namibinë për kthimin e emigrantëve
Emigrantët kthehen, por Shqipëria nuk i mban
Këta janë 10 kandidatët më të votuar në Vetëvendosjes
-
Albania1 day ago“Wizz Air” le në mëshirë të fatit pasagjerët e linjës Londër-Tiranë
-
UK4 days agoFOTO/ Nëna me dy fëmijët humbën jetën në një zjarr tragjik në Angli
-
Albania4 days agoU kap me kokainë me vlerë 230 mijë euro, shqiptari: Mos më dënoni, më lejoni të kthehem në Shqipëri
-
Albania5 days ago
Shqiptari në Britani shpëton nga deportimi pasi “partnerja nuk i flet shqip”
-
UK1 day agoVizitorët, tarifë për të hyrë në Britani – Shtetasit që udhëtojnë pa viza duhet të aplikojnë për autorizim
-
UK5 days ago
Rrëzohet aeroplani në Britani, alarm në aeroportin Southend në Londër
-
Sports4 days agoIsh-kampioni i botës në boks Anthony Joshua plagoset në një aksident automobilistik në Nigeri, dy persona humbin jetën
-
UK2 days agoBllokohet hekurudha Angli-BE/ Probleme me energjinë elektrike, pezullohen udhëtimet për mijëra pasagjerë