Protesta e cila nisi si miqësore, përfundoi në të dhunshme në Ballymena të Irlandës së Veriut, ku mijëra njerëz dolën në rrugë pas arrestimit për tentativë përdhunimi të dy 14-vjeçarëve me origjinë rumune.
Gjatë kësaj jave Ballymena është shndërruar në një ‘arenë lufte’ me trumën që bërtiste, “Ku janë të huajt?”.
Shënjestrat ishin familje të ndryshme, kombësi, etni të ndryshme, nuancë lëkure, gjuhë të ndryshme. Qëllimi ishte dëbimi, ose flijimi
Askush nuk vdiq në Ballymena, por familjet ikën, dhjetëra policë u plagosën dhe Irlanda e Veriut u përball me pyetje të forta rreth racizmit, ksenofobisë dhe intolerancës.
Tre dekada më parë, marrëveshja e së Premtes së Madhe i dha fund Trazirave. Paraushtarakët republikanë që donin një Irlandë të bashkuar dhe paraushtarakët besnikë që donin që rajoni të mbetej pjesë e Mbretërisë së Bashkuar, i ndalën vrasjet.
Paqja solli risinë e imigracionit dhe diversitetit. Në regjistrimin e vitit 2001, vetëm 14,300 njerëz, ose 0.8% e popullsisë së përgjithshme, i përkisnin një grupi etnik minoritar. Deri në vitin 2021, numri ishte 65,600 njerëz, ose 3.4%. Krahasuar me Anglinë (18%), ose Skocinë (11%), Irlanda e Veriut mbetet shumë e bardhë.
Pavarësisht kësaj, shumë banorë në Ballymena, një qytet kryesisht protestant i klasës punëtore, 25 milje në veri të Belfastit, besojnë se të huajt e kanë “pushtuar”, “infektuar” dhe “shkatërruar” komunitetin e tyre.
Nuk ishin vetëm qindra të rinj me kapuçë dhe maska që hodhën raketa: banorët e moshuar, gjatë qetësimeve të dhunës, i mbështetën trazirat.
“Ne duam që zërat tanë të dëgjohen. Nëse kjo është e vetmja mënyrë, le të jetë kështu”, tha një grua në të 30-at, e cila nuk pranoi të identifikohej.
Shkëndija ishte një sulm i dyshuar seksual ndaj një vajze adoleshente nga dy djem 14-vjeçarë, të cilët u paraqitën në gjykatë me një përkthyes rumun dhe u akuzuan për tentativë përdhunimi.
