Sarah Mullally u kurorëzua të mërkurën si Kryepeshkopja e parë femër e Kishës së Anglisë e Canterbury-t, duke marrë drejtimin si udhëheqëse shpirtërore e 85 milionë anglikanëve në mbarë botën në një ceremoni historike që përzien traditën me simbolikën globale.
Ish-infermierja zuri vendin e saj në Karrigen e shekullit të 13-të të Shën Agustinit në Katedralen e Canterbury-t para 2,000 të ftuarve, përfshirë trashëgimtarin e fronit, Princin William dhe gruan e tij Kate, Kryeministrin Keir Starmer dhe udhëheqës fetarë.
Duke mbajtur predikimin e saj të parë si Kryepeshkope, Mullally e udhëhequr nga një kor afrikan me gra që këndonin dhe vallëzonin për një pjesë të shërbesës – u lut që “paqja të mbizotërojë” në pjesët e botës të shkatërruara nga lufta, nga Lindja e Mesme dhe Ukraina deri në Sudan dhe Mianmar.
“Ndërsa filloj shërbesën time sot si Kryepeshkope e Canterbury-t, i them përsëri Zotit: ‘Ja ku jam'”, i tha ajo kongregacionit.
Mullally, 63 vjeç, pranoi vuajtjet e shkaktuara nga dështimet e kaluara të Kishës në mbrojtjen e saj, njëra prej të cilave bëri që paraardhësi i saj Justin Welby të jepte dorëheqjen, duke theksuar nevojën për të “mbetur të përkushtuar ndaj së vërtetës, dhembshurisë, drejtësisë dhe veprimit”.
Përpara ceremonisë, Peshkopi Philip Mounstephen, i cili do ta bekonte atë ndërsa ajo u ul në karrigen dioqezane gjatë shërbesës, i tha Reuters se mbërritja e një gruaje në një “pozicion të lashtë … më të vjetër se Kurora” ishte një rast historik.
“Kjo sinjalizon një ndryshim të madh që ka ndodhur në jetën e Kishës”, tha Mounstephen.
Ndërsa emërimi i Mullally në tetor shkaktoi kritika të ashpra nga një grupim konservator i kishave anglikane në vendet kryesisht afrikane dhe aziatike, blloku këtë muaj braktisi planet e mëparshme për të emëruar një figurë paralele me Mullally, duke krijuar në vend të kësaj një këshill të ri. Një organ përfaqësues brenda Kungimit global hoqi gjithashtu një propozim të mëparshëm për një presidencë me rotacion pas shqetësimeve rreth rivalitetit të mundshëm me Kryepeshkopin e Canterbury-t.
Tensionet midis të krishterëve progresivë dhe konservatorë nuk janë unike për anglikanizmin, por roli i Kryepeshkopit është kryesisht simbolik dhe varet nga bindja, ndryshe nga Papa, i cili ushtron autoritet të qartë mbi katolikët në mbarë botën. Kryepeshkopët e fundit kanë luftuar për të kapërcyer ndarjet mbi çështjet LGBTQ+ dhe udhëheqjen e grave midis kishës tani më progresive të Anglisë dhe provincave më tradicionale gjetkë.
