Për herë të parë në thuajse një shekull, ujërat e Radikës u bekuan në gjuhën shqipe, një ngjarje me një domethënie të thellë, jo vetëm fetare, por edhe kulturore dhe njerëzore.
Liturgjia e kënduar nga At Nikoll Kedhi, që u dëgjua përgjatë kreshtave të Rekës së Epërme, ishte një thirrje për shtigjet e humbura dhe për bijtë e harruar, një kujtesë që nuk kërkonte leje nga koha, por që ia kthente ndërgjegjes gurin, ujërat dhe malet.
Ky bekim i ujërave, që përshkonte jo vetëm ujin, por edhe kujtesën kolektive, ishte një moment simbolik që shënonte shndërrimin dhe hapjen, duke sjellë mesazhe të fuqishme për bashkimin dhe përjetësimin e vlerave të të kaluarës. Uji u bë një mjet shenjtërimi dhe lidhjeje për njerëzit, duke shkrirë kufijtë e kohës dhe duke përforcuar identitetin shpirtëror dhe kulturor të komunitetit.
Ky moment i veçantë bëhet i mundur me iniciativën e ambasadorit të Shqipërisë në RMV, Denion Meidani, dhe peshkopit të Antaninskit, z. Partenij, që kontribuuan për ta realizuar këtë ngjarje të rëndësishme.
Bekimi i ujërave të Radikës, në frymën e kësaj feste të shenjtë, përfaqëson një shfaqje të qartë dhe konkrete të bashkëjetesës dhe tolerancës ndërfetare, që ka pasur një ndikim të thellë te të gjithë ata që morën pjesë dhe e ndoqën ngjarjen.
Marrë nga Alsat.mk
