Hotelet shndërrohen në dhoma gjumi të financuara nga taksapaguesit për të strehuar azilkërkuesit

Daily Mail

Një qytet bregdetar, i cili tashmë ka tre hotele për azilkërkues, po përgatitet për më shumë emigrantë, pasi dy hotele turistike kanë aplikuar për t’u shndërruar në akomodime me dhoma gjumi për t’i akomoduar ata.

Daily Mail tregoi këtë javë se sa vendas në Bournemouth, Dorset, mendojnë se karakteri i vendpushimit është shkatërruar nga një fluks emigrantësh, si dhe bandave adoleshente dhe të varurve nga droga.

Tani janë paraqitur plane për të shndërruar dy hotele ekzistuese që dikur akomodonin pushues në qytetin bregdetar në të ashtuquajturat shtëpi me përdorim të shumëfishtë (HMO) për azilkërkuesit.

Njëra ka aplikuar në mënyrë retrospektive në Këshillin e Bournemouth, Christchurch dhe Poole për të vepruar si një HMO me 22 persona, ndërsa tjetra do të strehojë përkohësisht 38 persona.

Banorët janë kategorikisht kundër aplikimit nga frika se do të rrisë krimin  dhe sjelljen antisociale, si dhe do të ndikojë në çmimet e pronave.

Në fakt, zhgënjimi ekzistues për gjendjen e qytetit ka çuar tashmë në krijimin e një grupi të ashtuquajtur “vigjilantë” për të patrulluar rrugët natën.

Forca Safeguard, e cila u krijua në gusht, thotë se u detyrua të ndërmerrte veprime për shkak të valës së krimit dhe mungesës së policisë.

Phillip Ray, 72 vjeç, i cili bleu apartamentin e tij aty pranë tetë vjet më parë, tha për një nga hotelet që do të transformohen: “Ndoshta nuk është një hotel i qëndrueshëm pasi është lënë të rrënohet në një gjendje të tmerrshme”.

“Mendova se kjo duhej të ishte një Zonë Ruajtjeje? A na duhen vërtet 22 individë (më lejoni të hamendësoj, migrantë beqarë?) që jetojnë në një dhomë ngrënieje dhe kuzhinë të përbashkët që enden kot në zonë?”

Çfarë përfitimi ekonomik do t’i sillte kjo komunitetit tonë? Do të preferoja shumë më tepër një bllok apartamentesh për 40-50 banorë të përhershëm sesa një HMO.

Ne i kemi blerë këto apartamente (tona) si një investim për të ardhmen tonë, gjëja e fundit që duam është që vlera të bjerë. A do të blinit diçka disa kate më poshtë nga një HMO?

“Kur ata ndërtojnë, ata kanë ndërtesa krejt të reja dhe kjo e përmirëson zonën, ne kemi disa hotele mjaft të rrënuara.”

Qeveria është zotuar të ndalojë përdorimin e hoteleve për azilkërkuesit deri në vitin 2029, por duhet të gjejë akomodim alternativ për 32,000 njerëzit që jetojnë aktualisht në to.

Por njerëzit me të cilët folëm në Bournemouth besojnë se mbyllja përfundimtare e tre hoteleve për azilkërkuesit e qytetit thjesht do të çojë në një rritje të numrit të atyre që shpërndahen nëpër HMO në të gjithë komunitetin.

Bill Irving, 62 vjeç, tha: “Shqetësimi im kryesor është fakti që ka shumë meshkuj të rinj në moshë lufte që po vijnë në vend të paverifikuar. Kuptoj që disa prej tyre vijnë nga një zonë e shkatërruar nga lufta dhe duhet të strehohen diku.”

Nuk më pëlqen ideja që ata të jenë në HMO-të, mendoj se është më mirë kur të gjithë janë në hotele dhe të mbyllur në një vend, derisa të gjendet diçka më e përhershme. Me HMO-të nuk e di se kë ke që jeton pranë teje.

“Kam qenë këtu për rreth dhjetë vjet dhe kam vënë re rënien në Bournemouth, por nuk e di nëse kjo është për shkak të emigrantëve. Ka shumë varësi nga droga gjithashtu, kur i përzien të dyja, mendoj se mund të shkaktojë shumë pikëllim.”

Një grua, e cila nuk donte të identifikohej, shtoi: “Kjo ka qenë gjithmonë një zonë shumë e mirë për t’u ndërtuar, por ka shkuar drejt greminës.”

Njerëzit që qëndronin në hotelin përballë meje thanë se nuk do të vinin më për shkak të gjithë zhurmës dhe shqetësimit. Një nga hotelet u detyrua ta shiste sepse shkaktoi rënie të biznesit.

“Do të isha padyshim i shqetësuar nëse do ta shndërronin një hotel tjetër në HMO, mendoj se kjo do t’i nxirrte hotelet e tjera nga biznesi. Dhe kam mbesa dhe dua që ato të ndihen të sigurta dhe në rregull për të dalë dhe për të shijuar zonën.”

Shumë prej tyre (azilkërkuesve) kanë kultura shumë të ndryshme nga e jona, nuk kanë të njëjtat qëndrime ndaj grave. Është e vështirë sepse ato duhet të shkojnë diku dhe më vjen keq për njerëzit kaq të dëshpëruar saqë duhet të vijnë me anije.

Craig Chifamba, 40 vjeç, tha: “Kjo zonë dikur ishte shumë e bukur dhe e qetë, por tualetet publike u mbyllën nga policia dhe kohët e fundit pati një therje me thikë – gjëra që thjesht nuk janë normale këtu.”

“Mendoj se kemi pasur një fluks njerëzish që nuk dinë si të integrohen. Rritja e kostove të jetesës nuk po ndihmon. Kur i përzien të gjitha këto variabla së bashku, është një recetë për katastrofë.”

Ishte një zonë turistike dhe njerëzit që vinin si turistë ishin mjaft të respektueshëm. Por njerëz të rastësishëm që nuk kishin punë ose çfarë të bënin, nuk vlerësonin asgjë sepse u jepeshin të gjitha.

Një tjetër banore, Emma O’Hara, pretendoi se kishte shumë organizata shëndetësore në zonë, duke shkaktuar një rritje të krimit dhe sjelljes antisociale. Në foto: Azilkërkues nga Eritrea duke pirë kanaçe Stella Artois ndërsa shikonin pamjen e detit në Bournemouth.

Shifrat zyrtare tregojnë se zona e këshillit të BCP kishte 642 azilkërkues në fund të qershorit të këtij viti. Në foto: Protesta kundër emigrantëve jashtë një hoteli në Bournemouth më 9 gusht 2025.  

“Gruaja ime më parë pëlqente të shëtiste natën, tani duhet ta mendojmë dy herë. Diçka që nuk na shqetësonte kurrë më parë, tani shkakton shqetësim të konsiderueshëm tek vendasit.”

Një tjetër banore, Emma O’Hara, pretendoi se kishte shumë HMO në zonë, duke shkaktuar një rritje të krimit dhe sjelljes antisociale.

Ajo tha: “Nuk është e përshtatshme të vendosen më shumë HMO në këtë zonë kur ka kaq shumë dhe ato shkaktojnë probleme për banorët e përhershëm – sulme me thikë, thyerje me thyerje, vandalizëm dhe vjedhje të shumta biçikletash.”

Një nga krimet më tronditëse që tronditi Bournemouthin ndodhi majin e kaluar kur dy gra të pafajshme, Amie Grey dhe Leanne Miles, u sulmuan në plazh nga studenti i kriminologjisë Nasen Saadi. Ai u dënua me 39 vjet burg pasi vrau znj. Grey dhe e la znj. Miles në gjendje kritike.

Kaosi vazhdoi këtë verë, me një përleshje masive që shpërtheu para vendasve dhe pushuesve të tmerruar. Përleshja, më 30 qershor, rezultoi në dërgimin me urgjencë të një vajze adoleshente në spital, ndërsa disa nga të rinjtë hodhën sende plasëse drejt policisë.

Një javë më vonë, një grua 20-vjeçare dyshohet se u përdhunua nga një azilkërkues sirian në një tualet publik në plazh. Mohammed Abdullah, i cili jeton në Londrën perëndimore, mohon përdhunimin dhe sulmin seksual.

Kur Daily Mail iu bashkua grupit të vigjilantëve Safeguard Force për një patrullë, themeluesi Gary Bartlett, 60 vjeç, tha: “U rrita në Bournemouth, e kalova gjithë rininë time këtu. Ka ndryshuar shumë.”

Ne vinim në qytet dhe qanim, por ktheheshim në shtëpi shëndoshë e mirë, pa asnjë problem. Kam dy vajza, 33 dhe 32 vjeçe, dhe ato nuk vijnë në qytet.

Në fakt, frustrimi ekzistues për gjendjen e qytetit ka çuar tashmë në krijimin e një grupi të ashtuquajtur ‘vigjilantë’ të quajtur Forca e Mbrojtjes (në foto) që po patrullon rrugët natën. Ata udhëhiqen nga Gary Bartlett (majtas)

A mund ta riparojë Bournemouth reputacionin e tij?PoJo

“E dija që duhej të bëja diçka, por në fakt nuk i dhashë mjaftueshëm merita për sa keq ishte në të vërtetë derisa dola hapur dhe ishte tronditëse.”

Pronarët e bizneseve treguan hapur se sa keq ishte bërë situata pas një sërë incidentesh gjatë verës.

Sandip Dhungana, 21 vjeç, punonjës i një restoranti me porosi, tha: “Shoh shumë krime këtu. Shoh luftime dhe trafikantë droge çdo ditë. Është shqetësuese. Njerëzit janë të çmendur ndonjëherë.”

Nikesh, një punëtor dyqani 32-vjeçar, tha: “Ka një ndryshim drastik në krahasim me kohën kur erdha këtu për herë të parë gjashtë vjet më parë.”

Vajzat nuk mund të shkojnë në festa natën. Nuk janë vendasit – këta janë azilkërkuesit që qëndrojnë në hotele. Ata i ndalojnë gratë, i ngacmojnë, bërtasin.

“Kemi shumë vjedhje në dyqane. Dy ditë më parë, kapa dikë duke vjedhur. Ai ishte përsëri refugjat. Ne nuk mund të bëjmë asgjë, policia thotë se ata nuk mund të bëjnë asgjë.”

“Daily Mail”-it iu treguan gjithashtu kamera sigurie të një bande të egër adoleshentësh që vidhnin me paturpësi kuti me qese nikotine nga një dyqan në mes të ditës. 

Dr. Diana Majeed shtoi në një kundërshtim ndaj aplikimit për planifikim të HMO-së: “Kjo është një zonë banimi. Ndryshimi i përdorimit të ambienteve nga një hotel në një HMO me 22 persona do të ndryshonte ndjeshëm karakterin e zonës dhe rrezikon të shkaktojë shqetësime nga zhurma natën vonë në dëm të familjeve që jetojnë në këtë zonë.”

Një nga krimet më tronditëse që tronditi Bournemouthin ishte majin e kaluar kur dy gra të pafajshme, Amie Grey dhe Leanne Miles, u sulmuan në plazh nga studenti i kriminologjisë Nasen Saadi (në foto).

Ai u dënua me 39 vjet burg pasi vrau znj. Grey (majtas, me gruan e saj Sian Grey) dhe e la znj. Miles në një gjendje kritike.

Nicholas Oldrieve tha: ‘Një tjetër HMO nuk është e nevojshme në këtë zonë banimi dhe turistike.’

“Bournemouth ka nevojë për rigjallërim dhe mbështetet te turizmi për nevojat e tij ekonomike. Ndryshimi i një hoteli në një HMO nuk ndihmon në arritjen e kësaj.”

Karen Davies shtoi: “Zona duket se po përkeqësohet në një mënyrë që i bën banorët të ndihen më të pasigurt dhe ka shkaktuar rritje të krimit, shqetësimeve dhe zhurmës kohët e fundit.”

Një banor tjetër, Paul Hearne, deklaroi në letrën e tij të kundërshtimit drejtuar këshillit: “Kjo zonë nuk ka nevojë për më shumë nga këto lloje akomodimesh.”

“Kjo zonë kërkon më shumë akomodime pushimesh për të përmirësuar zonën, jo strehimin e HMO-ve dhe nga kush do të mbushen ato?” Jam informuar nga një burim i besueshëm se azilkërkuesit/të paligjshëm do të zhvendosen nga hotele të ndryshme dhe të tjerë në këto HMO.”

Njerëzit në Bournemouth janë të ngopur me të gjitha këto dhe me mënyrën se si ky qytet dikur i fuqishëm është prekur nga kjo.

“Dhënia e më shumë strehimit në dobi të këtyre njerëzve, në vend që të inkurajohen pushuesit, është një ide e tmerrshme dhe bizneset këtu duhet të jenë të tmerruara nga mbyllja e hoteleve dhe rritja e numrit të madh të dhomave për njerëzit që presin një vendim për të ardhmen e tyre në këtë vend.”

Pronarët e mëparshëm të njërit prej hoteleve që do të bëhej HMO morën pëlqimin nga këshilli vendor në vitin 2023 për të shembur ndërtesën dhe për ta zëvendësuar atë me një bllok pesëkatësh me 28 apartamente, të përbërë nga 23 njësi banimi dhe pesë shtëpi pushimi me qira.

Por pronarët e rinj tani kanë aplikuar për një ndryshim të përkohshëm përdorimi pjesërisht retrospektiv për ta shndërruar atë në një HMO me 38 dhoma për deri në tre vjet përpara se të vazhdojnë përfundimisht me planin për të ndërtuar apartamentet e reja.

Një deklaratë projektimi dhe aksesi që shoqëron aplikimin nuk përcakton konkretisht se ish-hoteli do të përdoret nga azilkërkuesit, por shton se HMO është i nevojshëm për të përmbushur ‘një ndryshim operativ që ka ndodhur për të përmbushur nevojat lokale në zhvillim të strehimit’.

Agjentët e dy hoteleve që do të shndërrohen në HMO nuk iu përgjigjën një kërkese për koment.

Shifrat zyrtare tregojnë se zona e këshillit të PKK-së kishte 642 azilkërkues në fund të qershorit të këtij viti – ekuivalenti i 16 për çdo 10,000 banorë – me 96 përqind të tyre të akomoduar në hotele lokale.

Lista e këshillit të HMO-ve aktuale zbulon se dy hotele të mëdha në qytet janë tashmë të licencuara si HMO – njëri i licencuar për të akomoduar 30 persona në 30 dhoma dhe një tjetër që mund të akomodojë deri në 75 persona në 40 dhoma.

Azilkërkuesit aktualisht po qëndrojnë në tre hotele të tjera në qytet.

+23Shiko galerinë

Azilkërkuesit aktualisht po qëndrojnë në dy hotele të tjera në qytet (në foto, protestues anti-migrantë në një marshim drejt njërit prej hoteleve më 20 shtator 2025)

Protestues anti-migrant në një demonstratë më 9 gusht 2025, jashtë njërit prej hoteleve në Bournemouth që përdoret për të strehuar azilkërkuesit. 

Aktivistët pro-migrantë përballen me protestuesit kundër imigracionit gjatë një tubimi të tensionuar në Bournemouth më 9 gusht 2025. 

Një protestë kundër azilkërkuesve dhe kundërprotestë në Bournemouth në korrik të këtij viti 

A do ta vizitonit Bournemouthin tani?PoJo

Një hotel tjetër u është dhënë gjithashtu azilkërkuesve, duke u ushqyer dhe akomoduar nga Ministria e Brendshme, me mirësjellje të taksapaguesve të Mbretërisë së Bashkuar, ndërsa shqyrtohen kërkesat e tyre për të qëndruar në Mbretërinë e Bashkuar.

Tre migrantë nga hotelet në Bournemouth janë nxjerrë në gjykatë për krime të ndryshme ditët e fundit.

Azilkërkuesi turk Halil Dal, 30 vjeç, i shpëtoi burgut pasi , i dehur, goditi me thikë një burrë me një shishe të thyer në një klub nate në Bournemouth .

Ai pranoi sulmin që shkaktoi dëmtime të vërteta trupore dhe iu dha një dënim me burg prej 24 javësh, me pezullim për 18 muaj dhe një shtetrrethim prej 24 javësh midis orës 19:00 dhe 07:00 nga magjistratët në Poole aty pranë.

Shkar Jamal, 24 vjeç, nuk u dënua për kërcënimin e një burri me një shkop bilardoje në gjykatën e magjistratëve të Poole në fund të muajit të kaluar.

Më vonë ai u pa duke ngrënë peshk me patate të skuqura aty pranë, kur duhej të ishte në gjykatë, dhe dënimi i tij përfundoi duke u shtyrë për një datë të mëvonshme.

Emigrantja kurde Hana Hassan, 22 vjeç, u dënua me shtatë vjet burg në Gjykatën e Kurorës në Winchester për pjesëmarrje në një turmë prej 12 personash që sulmoi një dyqanxhi me hanxharë pas një grindjeje në një klub nate.

Millie Earl, udhëheqësja e Këshillit BCP, lëshoi ​​një mbrojtje të ashpër për Bournemouth, duke thënë: “Është gabim të paraqesësh një perceptim të përgjithshëm të Bournemouth bazuar në sjelljen e një pakice ekstreme njerëzish”.

Kur largohesh nga titujt kryesorë të lajmeve, realiteti është se bizneset dhe vizitorët kanë besim në qendrën e qytetit tonë: ne e dimë këtë sepse bizneset po investojnë në Bournemouth dhe gjithnjë e më shumë njerëz po kthehen rregullisht.

“Le të jemi të qartë për faktet: krimi ka rënë, sjellja antisociale ka rënë, fjetja në rrugë ka rënë, bizneset po e mbështesin Bournemouth me investime në rritje dhe vizitorët vazhdojnë të kthehen për të përjetuar më të mirën e asaj që ne ofrojmë.”

Znj. Earl vuri në dukje një sërë statistikash që e paraqesin Bournemouthin në një dritë pozitive, duke përfshirë një deklaratë të kohëve të fundit nga gjigandi bankar amerikan JP Morgan Chase që premton të investojë 350 milionë paund në qytet ku punëson 5,300 njerëz.

Ajo gjithashtu pretendoi se më shumë se 10.2 milionë udhëtime u kryen në qendër të qytetit të Bournemouth në qershor, korrik dhe gusht të këtij viti, me më shumë se një të tretën e vizitorëve që kthehen të paktën një herë në muaj.

Znj. Earl tha se të dhënat e Zyrës për Statistikat Kombëtare e kishin renditur gjithashtu Dorsetin si ndër dhjetë qarqet më të sigurta në Mbretërinë e Bashkuar, me një rënie nga viti në vit të krimit të përgjithshëm, duke përfshirë dhunën kundër personit, grabitjen, si dhe përndjekjen dhe ngacmimin.

Ajo zbuloi gjithashtu se sjellja antisociale kishte rënë gjashtë përqind në qendër të qytetit dhe 18 përqind në Bournemouth, Christchurch dhe Poole, sipas shifrave të Policisë së Dorset.

Mungesa e strehimit dhe gjumi në rrugë ka rënë gjithashtu në të gjithë zonën e këshillit; me numrin e familjeve të strehuara në bujtina me mëngjes që ka rënë nga 140 në një nivel funksional zero.

Bournemouth, i cili ka një plazh të vlerësuar si i 12-ti më i miri në botë, sipas TripAdvisor, po përfiton gjithashtu nga një sistem i përmirësuar i CCTV të këshillit, tha znj. Earl.

Azilkërkuesi turk Halil Dal, 30 vjeç, i shpëtoi burgut pasi i dehur theri një burrë me një shishe të thyer në një klub nate në Bournemouth (në foto, incidenti) 

Ai pranoi sulmin që shkaktoi dëmtime të vërteta trupore dhe iu dha një dënim me burg prej 24 javësh, me pezullim për 18 muaj dhe një shtetrrethim prej 24 javësh. Në foto: Dal jashtë gjykatës. 

Shkar Jamal, 24 vjeç, nuk u dënua për shkak se kërcënoi një burrë me një shkop bilardoje në gjykatën e magjistratëve të Poole në fund të muajit të kaluar. Ai u pa më vonë duke ngrënë peshk me patate të skuqura aty pranë (në foto) kur duhej të ishte në gjykatë.

Emigrantja kurde Hana Hassan (në foto), 22 vjeç, u dënua me shtatë vjet burg në Gjykatën e Kurorës në Winchester për pjesëmarrje në një turmë prej 12 personash që sulmoi një dyqanxhi me hanxharë pas një grindjeje në një klub nate.

John Beesley (majtas), udhëheqësi i grupit konservator në këshillin BCP të drejtuar nga koalicioni, i cili përfaqëson zonën Westbourne dhe West Cliff, tha se nuk i mbështeste dy aplikimet aktuale që hotelet të shndërroheshin në HMO – por kolegu i tij këshilltar konservator David d’Orton-Gibson (djathtas) nuk ishte dakord.

Javën e kaluar, azilkërkuesi jordanez Ahmad Hani (në foto), 25 vjeç, i cili mbërriti në Britani gati dy vjet më parë, i tha Daily Mail se donte të kthehej në shtëpi pasi ndihej shumë i pasigurt në hotel.

Lexo më shumë

Foto historike interesante zbulojnë se si dukej dikur një nga vendpushimet bregdetare më të famshme të Mbretërisë së Bashkuar 

John Beesley, udhëheqësi i grupit konservator në këshillin BCP të drejtuar nga koalicioni, i cili përfaqëson gjithashtu zonën e Westbourne dhe West Cliff, tha se nuk i mbështeste dy aplikimet aktuale që hotelet të shndërrohen në HMO.

Ai tha: “Fatkeqësisht, nëse keni një pronë relativisht të rrënuar, mund të fitoni më shumë para prej saj si një HMO sesa nga çdo burim tjetër.”

Çdo aplikim do të merret në konsideratë sipas meritave të veta, por ne kemi një numër OMO-sh me madhësi të ndryshme. Do të isha fuqimisht kundër kësaj për arsye të ndryshme, kryesisht pasi ndikon në lehtësitë e banimit aty pranë.

“Nuk jam në dijeni të ndonjë prone të Zyrës së Brendshme në West Cliff, por pavarësisht kësaj, ajo (HMO) nuk do të ofronte ndonjë përfitim për turizmin kryesor. Nuk i mirëpres aplikime të tilla planifikimi, mendoj se janë të dëmshme.”

Por këshilltari tjetër konservator David d’Orton-Gibson tha: “HMO-të janë një rrugë popullore. Ne kemi kushte planifikimi që hotelet duhet të tregojnë se nuk janë të zbatueshme.”

Shoqëria po ndryshon, ka më shumë familje me një person të vetëm, kemi nevojë për më shumë akomodim dhe HMO-të ofrojnë formën më të përballueshme. Me HMO-të, nuk ka të bëjë me të mirën apo të keqen, ka të bëjë me cilësinë e pronës dhe mënyrën se si menaxhohet ajo.

Njerëzit nuk duan të qëndrojnë në hotele të viteve 1960 me banjo të përbashkëta. Airbnb është bërë popullor, si qytet duhet të kapim ritmin.

“Është e rëndësishme që këshilli të ndërhyjë. Ne takohemi çdo muaj për të diskutuar të gjitha aplikimet dhe çdo çështje antisociale. Kjo ka rëndësi për njerëzit.”

Javën e kaluar, azilkërkuesi jordanez Ahmad Hani, 25 vjeç, i cili mbërriti në Britani gati dy vjet më parë, i tha Daily Mail se donte të kthehej në shtëpi pasi ndihej shumë i pasigurt në hotelin ku po qëndronte.

Ai tha: “Nuk ndihem i sigurt këtu. Jam azilkërkues këtu dhe hoteli nuk është i sigurt për mua.”

“Kam folur me Ministrinë e Brendshme për t’u kthyer në vendin tim. Këtu, shumë njerëz nuk kanë mendje të mirë dhe bëjnë gjithçka për armiqtë. Ka shumë krime. Policia nuk ndihmon asnjë njeri këtu në Bournemouth.”

Duke folur për akomodimin e tij në hotel, ai shtoi: “Dhoma ime është pranë banjos. Nuk dua të jetoj në atë dhomë, këto hotele nuk janë për të jetuar njerëzit. Është i vjetër dhe nuk është i pastër.”

“Disa njerëz që jetojnë në hotel nuk kanë asnjë ndjenjë për kafshët, njerëzit apo fëmijët. Disa janë të rrezikshëm në hotel, janë njerëz vërtet të këqij.”

Z. Hani tha se kishte “probleme” në vendin e tij dhe “kishte nevojë për një jetë të qetë”, por shtoi: “Ka shumë rrezik këtu… policia nuk bën punë serioze.”

Ai pretendoi se pasaporta e tij ishte marrë nga Ministria e Brendshme dhe se ai e kishte kërkuar atë “shtatë ose tetë muaj më parë” në mënyrë që të mund të kthehej në Jordani.