Shkencëtarët po projektojnë zemra 3D që do t’ia prezantojnë Stacionit Ndërkombëtar Hapësinor në vitin 2027.
Pikënisja e idesë është për të parë se si këto organe artificiale funksionojnë kur ekspozohen ndaj rrezatimit të fortë hapësinor pasi nëse njerëzit duan të ‘zhyten’ në thellësitë e hapësirës, duhet të dinë fillimisht a mundet që zemrat të rezistojnë.
Pas kësaj ideje qëndron një program i quajtur Pulse i cili thekson rëndësinë e prodhimit të materialeve komplekse, precize dhe lehtësisht të ndryshueshme për ta “bërë eksplorimin afatgjatë të hapësirës një mundësi më të sigurtë”.
Ekipi shpjegon se kjo mund të ndihmojë edhe me zhvillimet e mjekësisë në Tokë, sidomos terapive ndaj kancerit të cilat e ekspozojnë trupin njerëzor ndaj rrezatimeve të forta.
Përveç kësaj, materialet që përdoren për ndërtimin e organeve artificiale mund të reduktojnë eksperimentimet te kafshët dhe si rrjedhojë, të studiohen më mirë mekanizmat e sëmundjeve dhe të vlerësohen përgjigjet e organizmit ndaj mjekimeve.
Astronautët që shkojnë në Stacionin Ndërkombëtar Hapësinor monitorojnë vazhdimisht shëndetin e tyre kardiovaskular për studime se si ndryshon aktiviteti i zemrës nga luhatjet e tensionit të gjakut në hapësirë.
Pulse synon që në Stacionin Ndërkombëtar Hapësinor të dërgojë organe të plota, jo kampione qelizash apo organe funksionale të vendosura në trupin e njeriut.
