Në zonat e larta të Himalajeve, komunitete si Sherpat praktikojnë poliandrinë, ku një grua martohet me disa vëllezër njëkohësisht. Kjo lidhet drejtpërdrejt me kushtet e vështira të jetesës: toka është e pakët dhe nëse ndahet mes trashëgimtarëve, bëhet e papërdorshme.
Për këtë arsye, familjet zgjedhin të qëndrojnë të bashkuara dhe të mos e copëzojnë pronën. Vëllezërit ndajnë një bashkëshorte, ndërsa fëmijët rriten në një familje të përbashkët me disa figura atërore.
Ky model siguron më shumë stabilitet ekonomik dhe mbijetesë në kushte ekstreme, megjithatë vitet e fundit është në rënie për shkak të ndikimit të arsimit, urbanizimit dhe mundësive të reja ekonomike.
