Me qindra milionë shikime, YouTuber-i Ghanem al-Masarir po fluturonte lart.
Nga apartamenti i tij në Wembley, komediani me zë të lartë dhe ndonjëherë ofendues po bënte bujë si kritik i familjes mbretërore të Arabisë Saudite. Por përveç fansave, ai kishte bërë edhe disa armiq të fuqishëm.
Gjëja e parë që vuri re al-Masarir ishte se telefonat e tij po silleshin çuditshëm. Ato ishin bërë shumë të ngadalta, me bateritë që mbaronin shpejt.
Pastaj ai vuri re të njëjtat fytyra që shfaqeshin në pjesë të ndryshme të Londrës. Njerëz që dukeshin si mbështetës të regjimit saudit filluan ta ndalonin në rrugë, ta ngacmonin dhe ta filmonin. Por si e dinin ata se ku ndodhej ai gjatë gjithë kohës?
Al-Masarir kishte frikë se telefoni i tij po përdorej për ta spiunuar. Ekspertët kibernetikë do të konfirmonin më vonë se ai ishte bërë viktima e fundit që u spiunua me mjetin famëkeq të hakerimit Pegasus.
“Ishte diçka që nuk mund ta kuptoja. Ata mund të shohin vendndodhjen tënde. Ata mund të ndezin kamerën. Ata mund të ndezin mikrofonin, të të dëgjojnë”, i thotë al-Masarir BBC-së. “Ata morën të dhënat e tua, të gjitha fotografitë, gjithçka. Ndihesh sikur je dhunuar.”
Të hënën, pas gjashtë vitesh betejash ligjore, Gjykata e Lartë në Londër vendosi që Arabia Saudite ishte përgjegjëse dhe urdhëroi mbretërinë t’i paguante al-Masarir më shumë se 3 milionë paund (4.1 milionë dollarë) kompensim.
iPhone-ët e Al-Masarir ishin hakuar në vitin 2018 pasi ai klikoi në lidhje në tre mesazhe me tekst që me sa duket ishin dërguar nga mediat si oferta speciale anëtarësimi.
Kjo çoi në ndjekjen, ngacmimin dhe në gusht të atij viti, rrahjen e tij në qendër të Londrës.
Gjykata dëgjoi se dy të panjohur i ishin afruar al-Masarir dhe i kishin bërtitur, duke kërkuar të dinin se kush ishte ai për të folur për familjen mbretërore saudite, përpara se ta godisnin në fytyrë dhe më pas të vazhdonin ta sulmonin.
Kalimtarët ndërhynë dhe dy burrat u tërhoqën, duke e quajtur YouTuber-in “skllav të Katarit” dhe duke thënë se do t’i “mësonin një mësim”.
Gjykatësi i Gjykatës së Lartë e përshkroi sulmin fizik si të paramenduar dhe vuri në dukje se njëri nga sulmuesit mbante kufje në vesh.
“Ekziston një bazë bindëse” se sulmi dhe sulmi kibernetik “u drejtuan ose u autorizuan nga Mbretëria e Arabisë Saudite ose agjentë që vepronin në emër të saj”, tha gjyqtari Saini në vendimin e tij me shkrim.
“Mbretëria e Arabisë Saudite kishte një interes dhe motivim të qartë për të mbyllur kritikat publike të paditësit ndaj qeverisë saudite”, vendosi gjykatësi.
Pas sulmit, ngacmimi vazhdoi. Në vitin 2019, një fëmijë iu afrua al-Masarir në një kafene në Kensington dhe këndoi një këngë duke lavdëruar Mbretin Salman, monarkun saudit.
Ky incident u filmua dhe u postua në mediat sociale, filloi të bëhej trend me hashtagun e vet dhe madje u transmetua në televizionin shtetëror në Arabinë Saudite.
Po atë ditë, një burrë iu afrua al-Masarir ndërsa po dilte nga një restorant në Londrën perëndimore dhe i tha: “Ditët e tua janë të numëruara”, përpara se të largohej.
Al-Masarir ka lindur në Arabinë Saudite, por ka jetuar në Britani për më shumë se 20 vjet, duke ardhur fillimisht për të studiuar në Portsmouth.
Ai tani është shtetas britanik dhe jeton në Wembley, por nuk largohet më nga shtëpia – të shkosh në Londrën qendrore është ende e frikshme për të pasi u sulmua.
45-vjeçari u bë i famshëm në botën arabe për videot e tij satirike në YouTube që kritikonin sundimtarët sauditë, veçanërisht princin e kurorës dhe sundimtarin de facto Mohamed bin Salman.
Recensionet humoristike të Al-Masarir – dhe nganjëherë sulmet personale dhe ofenduese ndaj qeverisë saudite – shpesh bëheshin virale, duke gjeneruar më shumë se 345 milionë shikime.
Në klipin e tij më të shikuar – i cili ka 16 milionë shikime – ai kritikoi autoritetet për zemërimin e tyre ndaj një videoje virale të vajzave që kërcejnë në Arabinë Saudite. Çuditërisht, zëri është hequr nga YouTube dhe al-Masarir nuk ka idenë se si ose kur është montuar videoja.
Që kur al-Masarir u sulmua dhe u hakerua, ai ka humbur vetëbesimin dhe është bërë i dëshpëruar e i frikësuar. Personaliteti dikur qesharak dhe i hapur pranoi të fliste me BBC-në, por ishte i rezervuar dhe nuk donte ta tregonte plotësisht fytyrën e tij.
Ai nuk ka postuar një video për tre vjet dhe thotë se pavarësisht fitores së tij ligjore, qeveria saudite ka arritur ta heshtë.
“Asnjë sasi parash nuk mund ta shlyejë dëmin që më ka shkaktuar kjo”, thotë ai. “Ky sulm hakerik më ka ndryshuar vërtet. Nuk jam më i njëjti Ghanem që isha dikur.”
Ishin ekspertë të programeve spiune nga Citizen Lab i Universitetit të Torontos ata që konfirmuan se al-Masarir ishte hakuar me programin spiune Pegasus. Ata dërguan një analist në Londër dhe e konsideruan shumë të mundshme që hakimi të ishte orkestruar nga Arabia Saudite.
Pegasus është një mjet i fuqishëm dhe i diskutueshëm hakimi i prodhuar nga kompania izraelite NSO Group. NSO Group këmbëngul se u shet programet e tij spiune qeverive vetëm për të ndihmuar në gjurmimin e terroristëve dhe kriminelëve.
Por Citizen Lab e ka zbuluar atë në telefonat që u përkasin politikanëve, gazetarëve dhe disidentëve – përfshirë al-Masarir.
Kur al-Masarir u përpoq për herë të parë të ngrinte një padi kundër Arabisë Saudite, mbretëria argumentoi se ishte e mbrojtur nga veprimet ligjore sipas Aktit të Imunitetit Shtetëror të vitit 1978.
Por në vitin 2022, gjykata vendosi që Arabia Saudite nuk kishte imunitet. Që atëherë, vendi nuk është përfaqësuar në asnjë procedurë të mëtejshme.
“Mbretëria e Arabisë Saudite nuk ka arritur të ofrojë mbrojtje ose t’i përgjigjet kësaj kërkese dhe ka shkelur disa urdhra të tjerë. Duket e pamundur të marrë pjesë në padi”, përfundoi gjyqtari i Gjykatës së Lartë.
Dëmshpërblimet totale të dhëna janë 3,025,662.83 paund, por nuk është e qartë nëse Arabia Saudite do të paguajë.
BBC kontaktoi ambasadën saudite në Londër, por nuk ka marrë ende një përgjigje.
Al-Masarir thotë se është i vendosur ta zbatojë vendimin dhe është i gatshëm të përdorë gjykatat ndërkombëtare nëse është e nevojshme. Por asnjë sasi parash nuk do ta kompensojë mënyrën se si sulmi kibernetik ia ka përmbysur jetën, thotë ai.
“Ndihem i dëshpëruar që ia dolën mbanë me diçka të tillë në Londër – në Britaninë e Madhe.”
